Amaç: Nozokomiyal sepsis, son yıllardaki gelişmelere ve antibiyotik tedavisindeki ilerlemelere rağmen yüksek mortalite ve morbidite nedeniyle hala önemini korumaktadır. Yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde (YYBÜ) her yıl; etken mikroorganizma spektrumunun ve kullanılan antibiyotiklere duyarlılığın izlenmesi, enfeksiyon geliştiğinde ampirik antibiyotik seçimi için yol gösterici olacaktır. Bu nedenle; YYBÜ'mizde 2000- 2001 yıllarında kanıtlanmış nozokomiyal sepsisli yenidoğanların kan kültürü ve antibiyotik duyarlılıklarının değerlendirilmesi amaçlandı.

Materyal Metod: İki yıl içinde YYBÜ'ne yatırılmış olan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Kanıtlanmış sepsis olgularının etken ve antibiyiotik duyarlılıkları değerlendirildi.

Bulgular: Toplam 576 yenidoğan arasında 44 olguda toplam 48 pozitif sonuç saptandı. İzlenen olguların %86,7'si preterm olmasına rağmen kanıtlanmış sepsis sıklığı %7,6 olarak oldukça düşük saptandı. Sepsis gelişen bebeklerde eksitus oranı ise % 15,9 idi. Etken dağılımına bakıldığında ön sıralarda Koagülaz negatif stafilokok (KNS) (%27,1), Candida spp (% 18,8), S. aureus (%14,6), Enterobacter spp. (%14,6). yer aldığı görüldü. Mikroorganizmaların antibiyotik duyarlılık profilleri de şöyle idi: KNS için; teikoplanin ve vankomisin % 100, gentamisin % 54; S. aureus için; teikoplanin ve vankomisin % 100, klindamisin % 72, gentamisin % 57, Enterobacter spp. için; meropenem ve piperasilin-tazobaktam % 100, kinolonlar % 86. Metisilin direnci KNS için % 100 ve S. için aureus % 72 olarak yüksek saptanmıştır. 2001 yılında bir önceki yıla göre Enterobacter (%11- 16,6) ve Candida (%5,5-26,7) enfeksiyonlarında belirgin artış olduğu görüldü.

Sonuç: Bu durumda ünitemizde; geç sepsis gelişen bebeklerde teikoplanin+piperasilin-tazobaktam/ meropenem+antifungal (Flukonazol veya Amphotericine B) tedavisinin ampirik olarak başlanması ve kültür sonuçlarına göre monoterapiye dönülmesi uygun bulunmuştur.